Waarom ik mijn social media heb verwijderd.

Afbeeldingsresultaat voor anti social media

1K!

Holy moly, 900 volgers. Nog 100 volgers verzamelen en ik had reden tot een feestje, dan zou ik een foto kunnen plaatsen van 1k en schrijven hoe dankbaar ik ben dat zoveel mensen mij volgen en hoe bijzonder ik het vind.

Ik had bijna 1k en toch heb ik van de een op de andere dag al mijn foto’s verwijderd, iedereen ontvolgd en uiteindelijk heb ik mijn gehele account verwijderd. Ik kreeg opeens allemaal appjes van mensen die ik nooit spreek, of het wel goed met me ging en dat ik even normaal moest doen.

Maar eigenlijk vind ik social media alles behalve normaal. Uuuuren besteedde ik aan facebook en instagram, ik keek net zo lang tot dat ik alles had gezien en gelezen en van alles weer op de hoogte was. Ik was uren bezig met lezen wat andere mensen aan het doen waren, mensen waarvan ik de helft niet eens ooit in het echt had gezien. En ik was er zoveel mee bezig, dat ik er zelfs emotioneel van werd. Dat ik me oprecht ongelukkig kon voelen als ik een foto van een meisje zag met een strak afgetraind lichaam. Of een foto van iemand die net een heel weekend met haar vriendinnen leuke dingen had gedaan. Ik kon zelfs jaloers en verdrietig worden als ik zag dat een heel knap meisje verdrietig was , maar dat wel onder haar foto tientallen mensen vroegen hoe het ging en haar een ‘digitale ‘ knuffel gaven. Ik was jaloers op iemand zijn mooie inrichting, hoe vaak iemand ging sporten, hoe mooi iemand was, hoe creatief iemand was, hoe vaak iemand iets leuks ging en met hoeveel mensen.

En door deze shitload aan informatie kreeg ik constant onbewust de gedachte dat ik tekort schoot. Dat ik niet mooi genoeg was ( want ik kreeg niet zoveel likes en reacties), dat ik niet genoeg sportte, niet gezond genoeg at, dat ik niet genoeg vriendinnen had, dat mijn huis niet mooi genoeg was, dat ik niet creatief genoeg was). Allemaal negatieve gedachtes die onbewust ervoor zorgde dat ik een negatief zelfbeeld kreeg.

En komt dat niet gewoon omdat ik al onzeker ben?

Tuurlijk! Ik ben daar ook gewoon gevoelig voor. Er zijn vast genoeg mensen die het zien en denken, ach, dat is toch nep, of ach, ik heb het prima zo. Maar toch geeft het online perfecte wereldje een onrealistisch beeld van de werkelijkheid. Want je weet nooit 100 % wat er achter de schermen afspeelt. En voor meiden en jongens zoals ik, die al enigszins onzeker zijn, kan dit heel veel kapot maken. De media ( en dus ook social media) geeft zo’n onrealistisch beeld weer, zo’n hoge eis waar we aan denken te moeten voldoen, dat het niet alleen leid tot een negatief zelfbeeld, het kan zelfs leiden tot anorexia, depressie of misschien wel zelfmoord? En dat allemaal door beelden, die we niet hóeven te zien. Want nu ik geen social media meer heb, word ik niet meer blootgesteld aan de perfecte plaatjes van perfecte levens. Ik heb geen zogenaamd vergelijkingsmateriaal meer. Ik maak geen foto’s van mijn eten meer, zodat het koud is voordat ik kan eten, ik weet niet wat dat ene meisje aan de andere kant van de wereld aan heeft en hoeveel mensen zeggen hoe knap ze is. Ik weet niet eens meer wie het was, waar ik me toen zó druk over kon maken.

Mensen vragen me of ik dan niks mis.

Maar hoe kun je iets missen als je niet weet wat er is? En daarnaast heb ik ook niet meer constant de behoefte om uren op mijn telefoon te zitten. Uren van míjn leven, uren waarin mensen op de hele wereld overlijden en worden geboren. Uren waarin ik zoveel andere dingen zou kunnen doen die wel iets bijdragen aan mijn geluk, in plaats van mijn ongeluk. Mijn social media ontnam mij mijn leven.

Ik hoop dan ook ontzettend op een tegenbeweging. Ik hoop dat mensen niet alleen hun telefoon voor een paar uur wegleggen, om daar een blogje over te kunnen schrijven. Nee ik hoop dat er meer mensen zijn, die gaan inzien dat je social media alleen gebruikt voor anderen, niet eens voor jezelf. Je plaatst iets omdat je wil dat anderen daardoor iets van jou gaan vinden. Maar je zou die anderen niet eens nodig moeten hebben. Want je bent al helemaal goed precies zoals je bent. Ik wil niet dat mijn kinderen later ongelukkig worden, door de illusie van social media. Dat er kleine negatieve zaadjes in hun gedachtes worden geprent, door social media. Ik wil dat het mooie gelukkige en echte mensen worden, in een mooie, gelukkige, liefdevolle, echte wereld.

 

Dadel snacks

DSC_1194.JPG

Dadels..Ik ben GEK op dadels. Ze zijn gezond, ze zijn zoet, ze vullen, je kúnt ze vullen. Is er iets wat je er niet mee kunt??  Ik heb dus laatst op de markt een zak van een halve kilo gekocht voor ongeveer 4 euro en het leek me leuk om jullie te vertellen wat je er allemaal mee kunt! Omdat ik een beetje had onderschat hoeveel een halve kilo was, kan ik waarschijnlijk nog wel 30 blogposts vullen met recepten voor dadels 😉

Ik gebruik dadels meestal in bakgerechten zoals gezonde taartjes, notenballetjes of als zoetmiddel in koek en cake gerechtjes. Meestal wordt het in combinatie met noten, gebruikt als een bodem voor bijvoorbeeld dus een taartje of een koekreepje maar je kunt het dus ook bijvoorbeeld als zoetmiddel gebruiken in een brownie beslag of als kleine stukjes door je havermout.

Je kunt dadels ook heel gemakkelijk gebruiken als een lekkere snack tussendoor. In dit recept laat ik twee variaties zien!

  1. Gevulde dadel met bieslook roomkaas ( vegan) en pecannoten.
    Ik kocht bij Bio Bij Jansen ( een biologische supermarkt in Leeuwarden), een vegan zuivelspread met bieslook smaak. Deze spread was gemaakt op basis van zonnebloempitten en kruiden. Superlekker! De smaak en structuur deed me denken aan roomkaas of boursin! Ik sneed de dadel open, haalde de pit eruit ( en soms het ‘kontje’ , als je het ziet, weet je wat ik bedoel haha). Daarna vulde ik het met een flinke theelepel van de spread en een pecannoot. Heerlijk hartig en zoet!
  2. Gevulde dadel met pindakaas en kaneel. Ik koop bij Body en Fit altijd heerlijke crunchy pure pindakaas ( zonder e- nummers) waarmee ik de dadel vul. Dit top ik af met een vleugje kaneel. Dit is ook heel erg lekker op een broodje als tosti!

DSC_1189.JPG

Laat me weten of jullie dit gaan maken en wat jouw favoriete combinatie is met dadels ❤

.diervriendelijk vlees bestaat niet.

Nobody can resist the cuteness of baby animals. They are curious, naive, and sometimes funny, just like our kids. You're a hardened person if you can scroll through these baby animals photos without your heart beating fast.:

Het is volgens mij al weer even geleden dat we weer konden stemmen op het meest debiele woord die we zelf hebben bedacht en die veel gebruikt wordt. Woorden als ‘me’, ‘kids’, ‘hun’, ‘ik heb zoiets van’  maar ook ‘diervriendelijk vlees’ stonden in de verkiezingslijst.

Eind 2016 is gelukkig ‘Diervriendelijk Vlees’ verkozen tot meest irritante woord ooit, weg met dat woord! Het keurmerk beter leven heeft dit woord leven ingeblazen. Maar wat is er eigenlijk zo diervriendelijk aan het doden van dieren?

Daar wil ik het graag even over hebben. Ik heb namelijk regelmatig een discussie met mensen die vinden dat diervriendelijke vlees zeker wel bestaat. Want ja, biologisch enzo. Heel veel mensen zijn ervan overtuigd dat biologisch vlees, diervriendelijk is. Ze vinden dat het dier een beter leven heeft gehad. Dit staat namelijk ook op de verpakking. De verpakking van een plastic kuipje met slechts een onherkenbaar restant van het ooit levend wezen. Maar hey, als zij zeggen dat het zo is, dan is dat zo.

FOUT

Fabrikanten en reclame makers spelen graag in op het gevoel van de klant. Want stiekem weet je diep van binnen wel dat de dieren echt geen beter leven hebben gehad dan de bekende plofkip. Ze geven aan dat ze een beter leven hebben GEHAD. De dieren in de vee industrie hebben wellicht iets meer daglicht gezien, kregen misschien iets meer stro of voeding, hadden misschien een meter meer ruimte, maar wat maakt dit allemaal uit als de eindbestemming de dood is? En niet een natuurlijke dood, een leven die vroegtijdig is beëindigd om de vleesetende consument tevreden te houden. Enkel tevreden omdat dit nou eenmaal al jaren zo gaat, en wij mensen niet goed tegen verandering kunnen. We sluiten graag onze ogen voor ver van onze bed shows. En zolang fabrikanten en de multinationals dik geld verdienen aan ons, zal niet alleen de vee industrie niet stoppen, ook het verbergen van deze martel industrie zal niet stoppen. Want zolang we het niet zien, voelen, horen, ruiken, en zolang er ook maar 1 iemand tegen ons zegt dat het okay is en dat ze wel echt een goed leven hebben gehad, is ons geweten gesust en gaan we stug door.

Ik wil graag dat je weet dat er werkelijk NIKS diervriendelijks is aan het vroegtijdig beëindigen van het leven van een levend wezen, die net zoveel bestaan recht heeft op een plek op deze aarde als jij en ik. Die niet in zijn natuurlijk habitat kan opgroeien met zijn familie en in vrijheid. Die wordt opgesloten en volgespoten. Onvrijwillig sterven voor onnodige behoeftes van de mens is in mijn optiek verre van vriendelijk.

Wij zijn op geen enkele manier beter dan de natuur en de dieren. Ook al laten ze je doen geloven, dat ze echt een beter leven hebben gehad. Als je ook maar ergens diep van binnen voelt dat vlees eten niet goed is, ga dan niet voor biologisch maar stop liever helemaal. Het is tijd voor een tegenbeweging. 2016 heeft mooie dingen gebracht op het gebied van veganisme maar ik weet zeker dat we meer kunnen.

Laten we nog meer opkomen voor zij die geen stem hebben. Het is tijd voor een plantaardige toekomst!

Wat Maastricht me heeft geleerd

img-20161117-wa0008

Ik heb helemaal nog niet verteld dat ik inmiddels allang weer terug ben in het skitterende Ljouert. Fryslan Boppe, alles!

Nee ik ben inmiddels sinds eind november weer terug in Leeuwarden, nog steeds zonder baan maar wel met een koffer vol prachtige herinneringen.

Ik heb nog nooit zoiets bijzonders meegemaakt in mijn leven. Ik had natuurlijk wel verwacht dat het heftig zou zijn, ik bedoel, je gaat onderzoek doen naar je identiteit, misschien kwam ik er wel achter dat ik een of ander egocentrisch rotwijf ben hahaha. ( VIEL MEE)

Het kwam voornamelijk door de sfeer die in de lessen gecreëerd werden. Er werd een ruimte gecreëerd waarin je heel erg jezelf kon zijn. Ieder huisje heeft zijn kruisje maar dat is niet iets wat je deelt als je je wiskunde boeken openslaat. Iedereen kon zijn ware IK laten zien, alle maskers konden af. We konden allemaal voor heel even, echt zijn en voelen wie we echt zijn. Niet wat we denken dat we moeten zijn of wat onze omgeving ons heeft geleerd om te moeten zijn.

Omdat je deze minor zelf koos, was ik eigenlijk omringd met like minded people. Ik heb dan ook 2 hele goede vriendinnen aan dit avontuur overgehouden. Eline en Dagmar, mijn lieve poppies. Ik heb zoveel bijzondere momenten met hun meegemaakt. We hebben oneindig veel gekletst en kwamen erachter dat we best veel overeenkomsten hadden. We hebben vaak lekker samen gegeten en bakjes troost thee naar binnen gewerkt. We konden elke spirituele ervaring met zijn drieën uitwisselen, want soms kon het heel heftig zijn.

Ik ben in deze periode ook gestopt met het slikken van anti depressiva. Ik kwam erachter dat ik het eigenlijk nooit nodig heb gehad. Tuurlijk heeft het mij geholpen maar ik was stiekem altijd zoekende naar een reden ‘waarom ik zo anders was, voelde en reageerde dan de rest in mijn omgeving’. Nu ik deze ervaring heb gehad en deze mensen heb leren kennen, kwam ik erachter dat ik nooit anders ben geweest, maar niet de juiste mensen om me heen heb gehad. De anti depressiva heeft ervoor gezorgd dat ik mijn angstige en depressieve periode kon overbruggen maar nu heb ik het niet meer nodig. En ik ben daar super dankbaar voor.

Dus mijn tip aan iedereen die zich soms zo anders of verloren voelt, ga niet twijfelen aan jezelf. Misschien heb je gewoon nog niet de juiste mensen ontmoet ❤

img-20161218-wa0020

2017 – Een nieuwe start met mijn YouTube kanaal <3

Hoewordjeveganist.png

Hoe word je veganist?

Oke, na de gigantische lijst van de vorige blog, heb ik er toch nog even 1 voornemen bijgeknald. Namelijk:

Ik ga verder bloggen onder de naam van mijn Youtube kanaal! Bij deze ga ik dus niet meer verder onder Dagliefboek, maar onder : Boodschappenlijstjevaneenveganmeisje.

Ik maak sinds 2 jaar ( af en toe) video’s op mijn YouTube Kanaal over veganisme! Hier vind je video’s over wat ik eet op een dag, waarom ik veganist ben, hoe jij veganist kunt worden etc. In 2017 wil ik meer aandacht geven aan mijn kanaal en dus ook uitbreiden met een blog 🙂

Ik wil dat mijn kanaal vooral ook een zelfbeeld wordt, op mijn blog deed ik dat al. Niet elke post gaat over veganisme maar voor mij is veganisme ook meer dan alleen voeding.

Ik hoop dat jullie dat ook leuk vinden om te lezen en blij zijn met de naamswijziging en vergeet je niet te abonneren als je meer video’s wilt zien!

Liefs!

Mijn goede voornemens voor 2017

Voor mij werkt het om dit soort dingen uit te typen, onder andere omdat ik erg geloof in de kracht van visualisatie. Dus hierbij mijn goede voornemens voor het nieuwe jaar:

 

  • Vaker mijn mening uiten, ik geloof soms best wel sterk in dingen die andere mensen misschien raar vinden. Maar fuck dat, als ik niet eerlijk zeg hoe ik over dingen denk en wat ik ‘weet’ , dan kan ik andere mensen ook niet verder helpen en hou ik mezelf alleen maar voor de gek!
  • Boeken uitlezen. Ik vind zoveel boeken interessant, dat ik altijd 500 boeken tegelijk lees en zelden 1 helemaal uitlees. Daar wil ik verandering in brengen! Ik ben nu bezig in ‘De Kracht van het Nu’.
  • Meer bewegen. Ik vind sporten echt verschrikkelijk, altijd gevonden maar ons lichaam is niet gemaakt om binnen te zitten en niks te doen. Vaker dus naar buiten en naar de sportschool. Ik loop of fiets wel altijd want ik heb geen auto, maar echt zweten als een malle en een runners high? Dat heb ik maar zelden terwijl dat heel goed voor je lichaam en geest is.
  • Liever voor mezelf zijn. Ik sta er soms van versteld hoeveel negatieve gedachtes ik heb ( zelfs onbewust) en hoe onrealistisch dat is. Ik moet mezelf niet zo de grond instampen. I am perfectly fine.
  • Minder vetten eten. Ik was het even kwijt, mijn gezonde routine maar ik begin de smaak weer te pakken te krijgen. Ik eet volgens The Green Happiness en dat werkt voor mij perfect. Koolhydraten, veel groentes en weinig vetten. Als ik ook maar een paar dagen weinig vet eet, voelt mijn lichaam meteen een stuk lekkerder en slanker.
  • Afstuderen.
  • Vandaag over een jaar, wil ik met mijn Indonesische billen op het strand van Bali zitten. Dat is mijn doel en dat gaat me lukken!
  • Meer weggooien. Sinds ik Mari Kondo heb gelezen, gooi ik eigenlijk elke dag iets weg. En dan geen afval maar echt bewust iets in huis wat ik eigenlijk niet nodig heb. Ik vind dat ik dat nog wel vaker kan doen want er is nog genoeg wat ik bijna nooit gebruik of draag!
  • Vaker met mensen afspreken. Ik vind het altijd héeeeel erg eng om met mensen af te spreken, ik word dan gewoon heel erg onzeker en ben bang dat mensen mij niet leuk vinden en dat ik niet weet wat ik moet zeggen. Maar altijd als ik dan met iemand heb afgesproken, is het heel erg leuk! Ik wil dus minder dingen afzeggen en meer ondernemen.
  • Leren kleding maken. Ik heb 1 naailes gehad in Maastricht en dat was echt super leuk! Ik heb al stof in huis en wil graag leren hoe ik jurkjes, rokken en tote bags kan maken!
  • Mijn laatste: meer in het nu leven. Nu ik De Kracht van het Nu lees, besef ik me hoe weinig ik eigenlijk in het nu leef. Ik moet elke bladzijde wel 10 keer opnieuw lezen omdat ik constant óf denk aan iets wat al is gebeurt, óf iets wat nog kan komen en dan ben ik dus niet gewoon aanwezig. Al mijn gepieker en zorgen gaan altijd over iets wat is geweest ( en ik dus niet kan veranderen) of iets wat nog gaat komen ( en ik dus niet nu kan veranderen).

Dit was het wel zo’n beetje! Ik ben bijna elke dag wel bezig met doelen dus er zal ongetwijfeld nog wel iets bij komen.

Wat zijn jullie doelen?

 

 

Een stukje over de liefde

9176c6a7332e807dd1a8831d517ceec4

Want in deze harde kille wereld, waar het soms lijkt alsof liefde ver te zoeken is, beloof ik je dat ik nooit zal stoppen met het verkondigen van mijn liefde.

Sinds een klein jaartje voelt het alsof ik mezelf naar een nieuw bewustzijn heb getild. Op zich vind ik dat niet gek want ik heb natuurlijk een flink aantal veranderingen doorgemaakt. Ik heb therapie gehad, ben veganist geworden en al met al merk ik dat ik een stuk spiritueler ben geworden. Niet het zweverige type die zich met wicca bezig houdt en edelstenen ( ook al is daar niks mis mee), maar het type, hopeloze romanticus.

Ik voel gewoon het laatste jaar, zo ontzettend veel liefde voor alles en iedereen om me heen en belangrijker nog, voor mezelf. Ik merk dat ik weinig tot geen negatieve gedachtes meer heb en dat is zo bevrijdend! Ik durf mezelf kwetsbaar op te stellen, en het op te nemen voor alles en iedereen die dat zelf niet kunnen. Deze wereld bevat zoveel onrecht en zoveel haat. Ik kan het nog steeds niet geloven dat er anno 2016 nog steeds oorlog is, zinloos geweld, armoede, hongersnood, dat we nog steeds onschuldige dieren laten vermoorden en eten en dat er nog steeds onschuldige kinderen worden gepest. Ik kan er bij god niet bij dat er nog steeds mensen dagelijks overlijden aan de gevolgen van welvaart ziektes als kanker, hart en vaat ziektes maar ook depressies, zelfmoord. Er is in deze wereld zoveel mis, dat ik het niet eens onder woorden kan brengen. En juist om die reden, zal ik nooit stoppen met lief te hebben. Aandacht geven aan wat écht belangrijk is.

Want uiteindelijk zijn we allemaal maar gewoon een kwetsbaar hoopje wezen. Is niet alles wat we doen, gewoon een manier om iets meer geliefd te worden? Ik geloof dat we allemaal beter worden van meer liefde en meer kwetsbaarheid. Ik vind het zelf dan ook belangrijk om dit op elke manier te uiten, denk je aan iemand? Laat het weten. Vind je iets mooi? Zeg het! Zie je dat iemand je hulp kan gebruiken? Bied het aan. Je hebt geen idee wat een klein lief gebaar voor iemand anders kan betekenen.

Merken jullie dat jullie snel complimenten geven? Zie je jezelf als een liefdevol persoon? Laat het me weten in de comments!

 

 

Waarom ik veganist ben

b6f5a03ccdac2253ed2e717f1277952d

 

Ik heb het hier eigenlijk nog nooit eerder over gehad, niet op mijn blog, niet op mijn youtube kanaal, niet eens eigenlijk ‘ in het echt ‘ .

Maar toch ben ik al ruim anderhalf jaar veganist, en het is cliche maar het enige waar ik spijt van heb is dat ik het niet eerder heb gedaan en ik ga je precies vertellen waarom.

Ongeveer 3 jaar geleden begon ik me te interesseren in gezonde voeding. Ik ging van diepvries aardappelschijfjes en hamburgers van de Liddle naar groene smoothies, chia zaadjes en spinazie. Ik ging van, altijd de lift pakken en wel betalen voor sportscholen maar nooit gaan, naar 3 keer per week hardlopen. Ik was een eckte eckte #fitgirl . Mijn grootste doel was lekkerder in mijn vel zitten, meer energie te krijgen en natuurlijk af te vallen. Ik was niet echt dik maar er kon  gewoon wel wat af.

En toen was daar, de prachtige Essena Oneill. Misschien ken je haar als de drama emo queen van youtube, de nieuwe Britney Breakdown. Ze is namelijk een tijdje geleden heel veel in het nieuws geweest. Ik was echt zwaar onder de indruk van haar prachtige glanzende haren, haar stralende huid, haar slanke figuurtje en ik wilde niks anders dan dat. En Essena was vegan. Ondanks dat ze beweert dat alles nep was en ze betaald kreeg om bepaalde fake foto’s te plaatsen, pleitte ze wel voor het veganisme en ben ik me erin gaan verdiepen.

Ik heb alle documentaires gekeken die er waren, youtube filmpjes, iedereen die ik maar vegan was ben ik gaan volgen op instagram en facebook, ik was letterlijk obsessed en wist niet wat me overkwam. Hoe kon ik al 22 jaar geleefd hebben zonder dit te weten? Waarom had niemand mij dit verteld? Hoe kon de maatschappij en de regering mij zo dom houden? Hoe kon ik met mezelf leven, wetend wat ik de dieren en de wereld heb aangedaan? Ik ben dus ook van een frikandel mayo verslindend wezen naar spirituele veganist gegaan in 1 dag. En ik heb sindsdien nooit meer bewust een dierlijk product tot me genomen.

Even een paar feitjes:

  • Dieren voelen angst aan en ervaren pijn
  • Vleesconsumptie is schadelijker voor global warming dan auto’s
  • Als het niet ethisch verantwoord is om een hond op te eten, dan geldt dit net zo goed voor een kip
  • Vlees eten vergroot je kans op hart- en vaatziektes met 50 %
  • Graan wat wordt verbouwd voor veeteelt kan hongersnood stoppen

Dit zijn slechts een paar feiten die ik heb geleerd toen ik veganist werd. Het heeft ervoor gezorgd dat ik in een ander bewustzijn terecht ben gekomen en bij alles nadenk, ‘ hoe wordt dit eigenlijk gemaakt?’ , ‘ waar komt dit vandaan’ ? Niks is er zomaar, alles heeft een oorsprong. Het veganisme heeft me geleerd dat ik niet beter ben dan een ander, dat we allemaal 1 zijn en moeten streven naar een wereld die alleen maar bestaat uit liefde voor elkaar. Ik heb door het veganisme mijn ego ( het afvallen, het beter eruit moeten zien voor een ander zijn goedkeuring) op een laag pitje gezet, omdat ik nu in harmonie leef. Ik voed mezelf met een hoger doel en voel daardoor zoveel meer liefde voor mezelf, het leven en de planeet en ik ja, ik weet dat ik nu als een zweefteef klink maar als je kijkt naar bovenstaande feiten, hoe kan je dan nog ontkennen dat het niet zo is?

 Think for yourself, not what society taught you to

 

 

 

 

 

 

 

 

Veranderingen

Prachtig woord, een heel goed iets, maar dood en de DOOD eng! Ik ben iemand die impulsief vanuit gevoel beslissingen neemt, om meteen daarna te denken, what the fuck did I just do?

Dit is ook weer zoiets. Ik zag een leuke minor, in Maastricht, of te wel, de andere kant van het universum, en ik dacht, ‘ Ja leuk, doen’ ! Dus ik schreef me in.

IMG_8224

Nu zit ik hier dan, Koos Werkloos, mijn koffer in te pakken. Klaar om te beginnen aan mijn 3 maanden avontuur met een nieuwe studie, in een nieuw land, een nieuwe stad, een nieuw huis en zonder baan. Hoppa, doen we even hoor!

En ik moet eerlijk toezeggen dat ik me tot nu toe best wel goed hou eigenlijk. Ik had mijn mental breakdown met heel veel tranen en chips en koekjes etend knuffels opeisend, allang verwacht ( ben ik dan misschien toch sterker geworden?).

In ieder geval, gisteren had ik mijn magic momma ingeschakeld, die heeft me geholpen met het maken van Klepon ( de indo’s weten waar ik het over heb 😉 ), als traktatie voor mijn collega’s. Vandaar was dan mijn ALLER laatste werkdag bij Ziggo, waar ik 5 jaar heb gewerkt. En dat voelt toch wel een beetje nuuver hoor.

Morgen ben ik vrij en ga ik mijn koffer inpakken en alles klaar leggen zodat we vrijdag ochtend vroeg kunnen vertrekken. Morgenavond ga ik eerst nog even lekker haffelen met collega’s, en dan is het toch echt tijd, voor de echt grote verandering.

Hoe gaan jullie om met veranderingen, en met afscheid?

Before they pass away

IMG_20151122_212955.jpg

Mijn twee liefste lievelingsmensen op deze hele planeet. 

                                                          Lieve pap en mam, ik wil jullie opslaan

in mijn bestaan.

Ik wil oneindig kunnen kijken, luisteren, voelen en ervaren

Ik wil herinneringen met jullie, in de toekomst kunnen evenaren

Dat we varen op een zee, gevuld met gedachtes en gevoel

En ik wil van je gezicht af kunnen lezen, wat je precies bedoeld.

Doelgericht begin ik aan dit nieuwe project, een digitaal dagboek

En wanneer je me dan verlaat, ik precies heb wat ik nu al zoek

  • 25-07-2016